Senin, 03 Agustus 2020
Selasa, 17 Januari 2017
cerpen bali
Nulis
Matulis
Nuju
Redite sore, Ayu Puspa iseng ngajakin Nengah Arya pesu malali. Suba makelo
tusing taen malali-lali cara anake elenan. Ento makejang ulian Ayu lan Arya
pada sibuk kuliah. Jani maan libur sinah demen pesan atine maan galah
malali-lali nglimurang keneh, apang tusing setres ulian paplajahan di kampus,
anak perlu masi masliahan kapah-kapah ngalih hiburan.
“Ngah, nyanan
pesu nyak?” keto Ayu Puspa matakon teken Nengah Arya lewat BBM.
“Pesu kija, Yu?
Tugas nu liu sajan. Konden buin ngae tugas analisis prosa. Ayu suba ngae
konyangan ento? Tiang konden ngalinang cerpen anggo tugas, Yu. Buin aminggu
nyetor, bisa-bisa tiang ane lakar persentasi, konden ada persiapan apa ne, Yu.
Pak Bayu rajin keto buin ngajahin, jejeh atin tiange.” Sambilanga ngrimik
Nengah Arya malas BBMne Ayu Puspa.
Bingut
kenehne Nengah Arya mara ajakina pesu teken Ayu Puspa, wireh tugasne konden ada
ane suud. Tugase suba matumpuk buka bukit Bangline tegehne. Yen kenehang bisa
tusing lakaran pragat. Saja tusing lakaran pragat kerana kenehang dogen tusing
kagaenin.
“Nah, da nake
saklek keto malu Ngah. Tiang ngajakin pesu nyanan lakar ajak ke toko buku di
Bangli. Yen ke perpustakaan daerah pasti tusing mabukak wireh jani hari minggu.
Tiang masi konden ngae tugas telaah prosane. Cerpen konden masi maan.
Mudah-mudahan ja ada cerpen ane lakar alih di toko buku di Bangli. Pupulan
cerpene Bli Komang Alit apa, Ngah. Nyak sing?” Ayu Puspa buin malas BBMne
Nengah Arya.
“Nah lamun keto
nyak masi, Yu. Mapas masi tiang dot nganggo cerpene Bli Komang Alit, ane
judulne Swecan Widhi. Nyak pas rasane yen adungang ajak teori ane lakar anggo
tiang. Antosang jumah Yu, nyanan jam 5 tiang ngalih Ayu mulih.”
Ajaka
dadua majanji lakar malali sorene ento ke toko buku di Bangli. Yen ngalih galah
masliahan dong suba maan dogen, nanging keto suba tusing ja seken-seken
masliahan. Jek ada dogen ane patut gaenin. Tugas kuliah, konden buin bareng di
organisasi kemahasiswaan. Bas aktif sajan yen keneh-kenehang dadi mahasiswa.
Yadiapin keto anak enu menikmati masa muda adane. Mumpung nu bajang truna
seleg-selegang malajah, bayu enu ceteng, keneh masi pageh lakar ngalih sarjana.
Anggo bekel mani puan, nyen nawang idupe lakar luungan. Jani suba ada kesempatan
ane luung anggo malajahang raga.
Sawetara
jam tengah 5 sore suba pakrengkang kuluke diwangan umahne Ayu Puspa. Ento nyiriang
ada anak mentas. Ento tusing ja ada len tuah Nengah Arya. Payasane suba bagus,
bon parfumne suba ngaenang sakit sirah ulian kaliwat miikne. Yen adake anak
bajang liwat miribang suba kacantol teken kebagusane. Nanging ane kecantol
dugas ento tuahan legu galak-galak ane ada di beten punyan poh malun umahne Ayu
Puspa. Suba ketapas-ketepes limane Nengah Arya markir motor sambilanga ngulah
legu.
“Om Swastiastu,
Mek. Ayu wenten nggih?”
“Swastiastu. Yeh...
kaden nyen. Mai Ngah ketengah malu. Ento Ayu nu di kamarne, mara suud manjus.
Memek kadung nyampat, lulune liu sajan masan angin-angin.” Me Cindra sedek
iteha nyampat di natahe dugas Nengah Arya kemu ngalih Ayu Puspa.
“Negak malu dini
Ngah, antiang gen Ayu buin jebos gen pesu uling kamarne. Gaenanga teh nyen,
Ngah. Ditu malu Memek lakar ke paon.”
“Nggih Mek.
Ampunang repot-repot, Mek.”
“Nah sing ken-ken.
Tumben masi Nengah maan malali mulih.”
Konden
ada limang menit negak saget suba teka Ayu Puspa ngajak Memene. Laut buka ajaka
telu negak di ampike. “Kangguang Ngah, ada teh dogen. Meme tusing maan ngae
jaja. Tusing masi maan ka warung tungkulan iteh di jumah mabersih-bersih suba
bet sajan pakarangane.” Me Cindra ngorahin Nengah Arya nginum tehne.
“Adi tumben
Nengah mai malali? Lakar kija lane ne ajak dua? Ne masi Ayu tumben selid suba
manjus, mapayas aken buin.” Keto Me Cindra nyumunin matakon.
Masaut Nengah
Arya, “Ae Me, tumben tiang maan libur. Tugas di kampus liu sajan, malali kija
tiang tusing taen Me. Jek tuah iteh di aepan laptop dogen. Ne tumben masi Ayu
ngajakin pesu, lakar ke toko buku ngalinang kumpulan cerpen anggo ngae tugas.
Yen sing keto, suba pasti nu iteh di kamar mamegeng ngetik tugas Me.”
“Ae, Ayu anak
keto masi. Teka uling kampus inget madaran gen. Bisa-bisa tusing inget maganti
panganggo suba ke kamarne ngetik tugas. Kone lakar masetor buin manine. Dikuda
kenkene bisa nganti engsap madaran. Sangkalanga suba cara gerang materik keto
awakne Ayu jani, Ngah.”
Ngadesem
Ayu Puspa mara Memene nyambat buka keto teken Nengah Arya. Nanging Nengah Arya
kedek ngerikik ningeh munyine Me Cindra. Apabuin mula saja jani awakne Ayu Puspa
berag sajan. Yen luas ke Denpasar ngambahin di baypass Ida Bagus Mantra
meh-mehan keberang angin Ayu Puspa ulian berag tur iing.
“Men kenken
kabarne I Bapa ajak Meme di jumah kauh? Nyak seger ae Ngah? Makelo Meme tusing
maan mulih ka Susut.” Buin Me Cindra nglanturang matakon.
“Ajaniane Meme
ajak I Bapa seger Me. Meme nae malali mulih ngauhang. Ne Ayu ajak malali.
Sabilang Ayu mulih, Meme tusing taen bareng. Sujatine kenapa Me? Meme nu gedeg
ajak I Bapa ae?” saget keto patakone Nengah Arya teken Me Cindra
“Meme tusing ja
nu ada rasa gedeg teken I Bapa Ngah. Meme suba ikhlas nyalanang idupe buka
kene. Apa buin Nengah jani suba truna, suba masi nawang enken paundukane
ipidan. Ne tuahan paduman idup Memene, Ngah. Meme kadung ijuk gen di jumah
tusing taen sempat luas malali.” Ngetel yeh paninggalan Me Cindrane nyautin
patakone Nengah Arya.
***
Sujatine
Ayu Puspa ngajak Nengah Arya tuah manyama tumi. Nanging Me Cindra suba makelo
palas makurenan ngajak Pan Warta. Miribang suba ada selikur tiban. Uling Ayu
Puspa mara matuuh aoton nganti jani suba bajang gede.
Dugas
ento, suba ada abulan makurenan. Yen uling dija kaden tekane saget ada anak luh
ngeling sigsigan diwangan umahne. Matuturan dewekne suba beling tur nuntut
tanggung jawabne Pan Warta. Jek nadak baat sirahne Me Cindra ningeh munyi anake
luh ento. Sing nyidaang masaut apa-apa. Keto masi Pan Warta tuahan bengong
ngelongok, mara inget teken dewekne ngelah kapelihan. Cara sesenggakane tai belek
tai blenget, mara jelek mara inget.
Kaliwat
sajan polosne Me Cindra dadi kurenan, keto masi apang tusing mauyutan di
kulawarga, Me Cindra ngalah, nyak mamadu ngajak Me Tami. Yadiastun dekdek remuk
tangkahne nyemak keputusane keto, nanging tuahan ulian sayangne teken kulawarga
rasa sakitne kataanang. Tanggeh-tanggehanga, tuah pianak ane nu belinganga
anggona pakendel idupne.
Disubane
pada lekad pianakne, saja mula liang, egar ngelah pianak luh muani, jegeg
bagus. Nanging liange ento matuuh tuah nganteg pianakne aoton. Kenehne Me
Cindra suba tusing nyidaang buin nanggehang, rasa sakitne, keciwa tekening
kurenane.
“Bli, tiang
nagih cerai! Tiang lakar mulih nganginang ka umah bajange. Ayu masi lakar ajak
tiang. Da pesan nyen Bli lakar ngalih tiang mulih buin! Suba makelo sajan tiang
nanggehang sakit keneh tiange. Ne jani suba tusing dadi ban ngudiang. Ampurang
ja pelih tiange Bli, tuah amone tiang nyidaang ngayahin Bli dadi kurenan. Mogi
ja Bli stata bagia dini ngajak madun tiange keto masi pianake I Nengah.” Keto
isin surate ane bakatanga di duur pasareane teken Pan Warta. Mara maca tulisane
si malu suba tengkejut Pan Warta. Tusing bani melihang masi Me Cindra nagih
palas makurenan, apabuin unduke ane suba liwat pasti sanget ngaenang tatu di
ati.
Pamuput
palas Me Cindra ngajak Pan Warta. Ayu Puspa ka ajak mulih bajangne Me Cindra di
Tembuku. Ditu Ayu Puspa kapiara, kasayangang teken kulawargane makejang,
nganteg jani masi sayange tusing taen makuangan. Kaajahin malaksana ane melah,
apa buin dadi anak luh apang bisa nyaga raga. Apang tusing pocol reramane
ngasukang tegeh-tegeh. Keto masi apang tusing buin nepukin pajalan buka pajalan
Memene.
Yadiapin
Meme Bapane palas makurenan, nanging abedik tusing taen kulawargane di Tembuku
nombang Ayu Puspa lakar mulih ka umah Bapane di Susut. Anak tusing ada anak
ngorahang suud marerama yadiapin suba palas makurenan. Ento makada Ayu ngajak
Arya satata adung tusing taen ngerasa pegat menyama.
***
“Nengah keto Masi Ayu, jani palajahang
ragane seken-sekenang. Eda nyen kanti nuutin pajalan Memene ajak I Bapa. Jani
malajah nulis malu, apang tusing anak len dogen bisa nulis, keto masi apang
tusing elah anak len ane nulisin dewek ceninge ajak dua, Nengah ajak Ayu. Ingetang
pesan pabesen Memene.”
“Nggih Me.” Barengan Ayu Puspa ngajak
Nengah Arya masaut.
“Me, suba sanja tiang luas malu ke
Bangli, apang sing enggalan matutup toko bukune. Apang payu masi ngae tugas,
Me.” Keto Ayu Puspa morahan teken Memene tur ngajak Nengah Arya majalan pesu.
“Adeng-adeng di jalan Ngah. Da ngebut-ngebut
ngaba motor. Da masi bes peteng mulih.” Keto pabesen Me Cindra teken Ayu lan
Arya.
“Nggih Me.”
“Tenang Me, ojek pribadine suba siap
siaga ne Me.” Kedek ngilkil Ayu Puspa sambilanga menek motor lakar majalan ke
Bangli magandeng ngajak Nengah Arya.
Di jalan, Nengah Arya matakon teken Ayu,
“Yu enken maksudne munyine Meme tuni ento nah? Malajah nulis, apang tusing anak
len gen bisa nulis, keto masi apang tusing anak len aluh nulis di dewek
iragane. Tiang nu bingung ne Yu.”
“Kene to Ngah, jani saenu iraga idup
maurip di gumine patutne satata malajahang raga, tusing ja tuah malajah di
kampus dogen, malajah sastra agama ajak ilmu pengetahuan elenan. Iraga masi
patut malajah matingkah, matingkah nganutin dharma. Anak len bisa luung ajak
iraga, anak ulian iraga masi ane luung, hormat ajak anak, polos tusing taen
ngae masalah. Keto masi iraga apang bisa nyaga dewek apang tusing enggal kena
pengaruh uling anak lenan. Apa buin cara jani, jaman maju, serba canggih. Apang
tusing kena pergaulan bebas, Ngah. Sing keto, Ngah?”
“Nyak ase to nah. Dueg Ayu jani ne.”
Sambilanga kedek Nengah Arya nyautin munyine Ayu Puspa.
“Ne mara ja, ajak ngomong seken jek
kedek kone. Tengal sajan.”
“Ngah, idup di gumine anak suba ada ane
nulisang enken takdir iragane. Suba matulis uling kedituan, iraga tuah nyalanin
dogen. Nanging yen enu dadi ban menahin luungan suba benahin tulisane ento
Ngah, aji laksana ane melah. Apang tusing pocol numadi di gumine dadi manusa.”
Ayu Puspa buin nglanjutang munyine itunyan.
“Saja Yu. Beneh mula munyin Ayune
totonan. Jani tuun nake ling montore, suba neked ne di toko buku. Buung lakar
ngalinang kumpulan cerpene Bli Alit?” demen sajan mula Nengah Arya nyandenin
Ayu Puspa.
“Nah-nah.... sabar nake. Tukang ojek
sing dadi adengang ajan ne. Hahahahahaha....” kedek ngakak Ayu Puspa ngajak
Nengah Arya laut buka dua macelep ka toko buku.
Minggu, 25 Desember 2016
Jingga
Jingga
Deburan
ombak pasisi Sanure saling sautin. Masuryak girang, ngiringang sang hyang surya
jagi budal kapamereman. Warna barak masawang kuning sampun ngendih di langite.
I kedis pakeber-ber ngalih umah, wireh sampun nangluk sandikala. Para
wisatawane naler sami pada makinkin jagi budal, magampil ngambil sakancan
babaktan ipune.
Nanging
Sutresni kari nengak bengong, ngelongo buka kebo mabalih gong. Yen napi minab
sane kapinehang, ten wenten sane uning. Sampun sue pisan ipun negak ring sisin
pasihe, sampun telas licitan kasiam baan ombak tur bias pasih, nanging ipun ten
makrisikan. Minabang kalintang suka
manah ipune prasida nyingakin pasihe jimbar, tan wenten pengalang, tan wenten
watesne. Ombake naler elah masolah, nyatuayang carita sandikalane punika.
Sampun
sue pisan Sutresni meled manahnyane jagi malancaran ka pasisi Sanur. Genah ipun
matemu sareng kurenane mangkin. Meled naler nyingakin genahe dumun tatkala Bli
Sutresna nyambatang rasa tresna asih teken dewek ipune, ngantos ipun mangkin
sampun ngelaksanayang Grehasta Asrama sareng Bli Sutresna. Sampun minab tigang
warsa galahe punika mamargi. Minabang sangkaning karmane dumun sane ngametuang
ipun makakalih matemu irika. Nyadokang rasa, mapadu asih, semaya lan semara
mapadu ring pasisi Sanur.
Nanging
wenten asiki sane dados parisesel ring manah ipune. Ngantos mangkin sampun
tigang warsa makurenan, durung wenten buah tresna makakalihne. Pianak sane
kaaptiang durung naler wenten negepin bagia ipune makurenan. Yening nyingakin
anak tiosan sampun pada kalih wenten putra putri, ipun asiki durung. Metu
parisesel, sedih ring manah. “Ratu Bhatara, dados kadi puniki nasib titiang
makurenan? Ngantos mangkin durung wenten pianak sane negepin liang bagia
titiange makurenan sareng Bli Sutresna. Indike punika sane dados parisesel ring
manah titiange dados anak istri. Titiang nunas mangda Ratu ledang ugi mapaica
putra suputra anggen negepin swadharman titiange dados anak istri. Dumogi Ratu
ledang mapaica.” Punika pinunas ipun Sutresni ring sisin pasihe. Santukan sampun
kalintang ongsah manah ipune, ngantos mangkin durung madue pianak.
“Luh.....
mai mulih. Suud amonto mabalih ombak. Sing dingin ae? To tolihin ragane suba
telah licitan buina telah misi bias. Suba sanja, mai mulih.” Alus pisan raosne
Sutresna tekening kurenan ipune. Wireh sampun sanja, sinah sampun sayan dingin,
makinkin ipun jagi budal ka gumi Bangli.
“Enden
malu nah Bli. Tiang nu demen dini. Nu demen masi nolihin warna langite jani. Bli
sing inget teken dugase ento?” Sutresni mataken teken kurenane. Kenangane dumun
malih rauh ngusik manah makakalihne. Kenangan manis sane ngranayang ngulayang
ring awang. Rasa tresna makakalihne ngantos mangkin nenten wenten makuang,
tetep sakadi dumun. Punika naler sane satata ngranayang kenangane tan sida
kaengsapang.
“Saja
Luh. Bli pasti inget teken kenangan manise ento Luh. Dugas ento Bli takut-takut
bani nyekenang keneh Bline lakar ngajak Iluh makurenan. Apa buin dewek Bli
pianak tunggal, Meme suba ngalahin ngalih suung, enu I Bapa suba tua tur
sakit-sakitan. Aget masi Iluh misadia dadi kurenan Bli, ada ajak Bli nganti
jani natakin tis panes idupe. Sing keto Luh?” Sutresna malih ngulik kenangane dumun.
Manis pait sane sampun kakecapin.
“Saja Bli. Ento suba ane satata antosang tiang
di pasihe ene. Kenangane ento ane satata ngelut manah tiange apang buin mai
malali. Warnan langite, deburan ombake, tur angine ane ngasirsir. Apa buin
jukung ane majejer ditu di tengah pasihe. Ento makejang ane ngae tiang rindu.”
Sutresni girang pisan manahnyane. Bibih tipisne makenyem manis, paras ayune
sayan bungah sanjane punika.
Kidung
tresna semarandana mawali banban ngrangsuk manah makakalihne. Magelut mesra sakadi
bajang truna sane sedeng kasmaran. Kadi Sang Hyang Ratih lan Semara mapadu
tresna, ngecapin manis madu tresnane. Miik ngalub bungan tresnane sane mawali
kembang. Wantah langit lan pasisine sane dados saksi.
“Bli,
warnan langite ento ane saratang tiang. Warna apa adane ento?” kadi punika
Sutresni mataken teken kurenan ipune. “Ane cen Luh?” malih Sutresna nyesedang mataken.
“Ane ento apa Bli.” Sutresni nujuang langite barak masawang kuning.
“Ooohhhh.....
Yen warnane ento madan warna jingga Luh. Enken, Luh demen teken warnane ento?” malih
Sutresna nyesedang mataken. “Demen sajan Bli. Wireh warnane ento ane dadi saksi
tresnan iragane dini mapadu. Buka barak lan kuning dadi besik metuang warna jinggane
ento.” Ipun nyautin pataken kurenane. Patut pisan sakadi anake nyambatang yening
sanja ring pasih padaduanan sinah romantis pisan. Napi malih sedeng kadaut
semara.
***
Kalih
sasih galahe mamargi sasukat Sutresna lan Sutresni malancaran ka pasisi Sanur.
Semenge punika ipun bangun, nanging sampun tan becik karasayang dewekne. Sampun
sakadi anake sungkan, duur uyeng-uyengan tur seneb-seneb basang ipune. Mageson
ipun ka kamar mandi. Uek-uek, utah-utah semengan. Durung tatas ipun uning indik
kawentenane, sampun remrem karasayang, panyingakane sayan baat, sami pada selem
kacingakin, laut engsap. Sutresni pingsan irika ring kamar mandi.
Sutresna
sampun ongsah, mageson ipun ngambil kurenane laut nelpon bidan sane nampek
irika. Sampun sebet manah ipune wireh kurenane sampun sue tan sadar-sadar.
Yening kurenan ipune sungkan, sinah meweh. Bapan ipune kari sungkan, tan wenten
sane ngupapira yening kurenan ipune sungkan. Sinah tan mresidayang
ngelaksanayang swadharma sakadi biasane. Tan mresidayang makuli ring SD 2 Kubu
dados guru Basa Bali, ngajahin alit-alite para sisya irika.
Ri
sampune kurenan ipune sadar, Sutresna mataken “Luh, anak enken to? Luh gelem
ae?” sebet pesan manah ipune. “Bli suba nelpon bidan Kerthi. Ne minum malu,
suba gaenang teh.” Laut ipun ngambil teh ring baduur mejane tur Sutresni nginum
teh punika. “Nah sareang suba malu Luh, apang luungan bayune. Jejeh Bli nolih,
jek layu, seming keto muan Iluhe.”
Nenten
sue ngantosang, bidan Kerthi sampun rauh. “Om Swastiastu Pak.” “Om Swastiastu
Bu bidan. Ngiring mriki Bu bidan. Niki kurenan tiange sungkan Bu bidan, wau
polih pingsan nika ring kamar mandi.” Kenten Sutresna nganikain bidan Kerthi
indik kawentenan kurenan ipune. “Ring dija nika mangkin Mbok Luh, Pak?” bidan
Kerthi mataken.
“Niki
Bu bidan. Kurenan tiange kari ring kamar mangkin.” laut kakalihne nuju kamarne
Sutresni. “Bu bidan preksa kurenan tiange. Tiang jejeh niki Bu bidan.”
“Tenang
dumun Pak nggih. Mangkin sampun preksa tiang kurenan Bapake.” Bidan Kerthi laut
mreksa Sutresni. Tan lintang rasane limang menit katureksain, makenyem Bidan
Kerthi tur mataken sareng Sutresni. “Mbok Luh suba uling ipidan telat mens? Nu
inget teken tanggal mens ae Mbok?” wau kenten patakene bidan Kerthi, Sutresni
malih nginget-ngingetin tanggal ipune mens. “Bu bidan yen ten iwang tiang niki,
tiang ampun telat duang bulan niki. Nanging depang tiang, wireh suba biasa
tiang telat. Dadosne tiang ten rungu.” Kenten Sutresni nyaurin patakene bidan
Kerthi.
“Yening
mangkin sekenang niki miara nggih Mbok. Wireh niki ampun ane antos Mbok sareng
Pak De uling ipidan. Selamat nggih Pak De ajak Mbok Luh. Mbok Luh mangkin
sedeng hamil niki, sampun positif dua bulan. Kanggeang istirahat dumun nggih, ampunang
bes akeh ngambil pakaryan utamane ane berat-berat. Akehin istirahat dumun,
santukan niki kari hamil muda.” Kenten raosne bidan Kerthi.
Girang
pisan manahne Sutresna lan Sutresni wireh napi sane kaaptiang saking dumun
mangkin sampun kaicen olih Ida Sang Hyang Parama Kawi, wau mangkin Sutresni mobot.
Yen sampun kudang dokter, kudang balian sane karereh, katunasin tamba mangda
nyidayang Sutresni mobot. Sampun ngantos pasrah makakalihne, wireh mapreksa ka
dokter sami kanikaang normal tur prasida mobot. Yening ring balian napi ja
sakancan raos baliane sampun kalaksanayang, saking ngrereh duasa ngelaksanayang
sanggama ngantos nebusin sakancan kaul leluhure dumun ring sanggah tur pura,
nanging napi sane kaaptiang durung kaicen. Mangkin sampun tan prasida numbas
rasane liang girang manah ipune makakalih.
“Matur
suksema pisan puniki Bu Bidan. Tiang bagia pisan niki. Malih pisan suksema Bu Bidan.”
“Inggih Pak. Niki vitamin ampun icen tiang. Minum 3 kali sehari nggih Mbok.
Tiang pamit dumun niki, jagi ke klinik mangkin.” Bidan Kerthi mapamit sausan
ngicen vitamin, mangkin jagi nglanturang praktek ring klinik ring Bangli. “Nggih
Bu. Suksema. Alon-alon Bu Bidan.”
Saking
bagiane manah ipune, terus kagelut kurenane tan kakelesang. Sungsut manahe
magentos dados liang galang. Buka polih mirah berlian rasane mirengang raos Bidan
Kerthi iwawu. Wantah suksema sane prasida kaaturang majeng Ida Sang Hyang
Parama Kawi antuk pasuecannyane. Dumogi prasida metu putra suputra sakadi pangaptine
dumun.
“Bli
suba tengai ne. Sing megae? Kalahin suba tiang di jumah. Sing kenapa Bli. Tiang
nyidaang sambilang miara i Bapa di jumah.” Sutresni nakenin kurenane. “Nah sing
kenapa Luh, Bli ijin di sekolah jani. Bli ane lakar ngayahin Luh jani, keto masi
lakar miara I Bapa.” Semu girangne tan prasida kaengkebang. Niki wantah suecan
widhi.
***
Sakadi
kepercayaan umat Hindu iriki ring Bali miwah nginutin dresta lan sima sane
wenten iriki ring Bangli, yening sampun mobote mayusa pitung sasih utawi kutus sasih
sinah patut kalaksanayang upacara magedong-gedongan. Inggih punika upacara
majeng ring bayi sane kantun ring garbhan ipun sang maraga istri. Upacara
puniki matetujon mangdane anake alit kenak rahayu, dados putra suputra tur
bhakti ring rerama. Mangda taler prasida maparilaksana nginutin dharma iriki
ring jagate.
Sutresna
lan Sutresni ngelaksanayang upacara puniki ring pasisi Sanur. Genah ipun dumun
matemu, mamadu tresna, tur genah ipune nunas mangda kaicen putra. Jro Mangku
Dalem Prajapati muput upacarane punika. Kasarengin kulawargane sami, Sutresni
nunas palukatan utawi pabersihan irika ring pasisi Sanur. Dumogi pianak sane
pacang embas kajagate prasida dados putra suputra tur jadma sane maguna.
Malih
kalih wukune, wenten minab dauh pitu wengi, Sutresni nangis ring kamarne.
“Aduh.... Aduh.... Sakit Bli. Basang tiange sakit Bli.” Magesonan Sutresna
nyagjag ka kamar ipune. “Luh, suba lakar lekad pianake ne Luh. Antos malu
jebos, Bli lakar nyemak mobil. Ajaka ke rumah sakit jani.” Sutresna ngambil mobil
tur makta kurenan ipune ka RSU Bangli.
Kalih
jam ipun nyantos ring ruang tunggu persalinan kasarengin olih Bapan ipune sane
mrika sareng reraman Sutresnine. “Sabar nah De, da sebet, tegtegang bayune.
Pasti enggal lakar lahir pianake, nunas ica De apang pianake lahir selamat tur
memene selamat masi.” Kenten matuan ipune nganikain Sutresna mangda nunas ica
ring Ida Sang Hyang Parama Kawi miwah Ida Bhatara Guru.
Mabuka
pintu kamar bersaline, wenten perawat sareng kalih ngrereh kulawargane
Sutresni. “Pak, Bu sira kulawargane Ibu Sutresni? Ngiring mriki ka ruangan
dumun.” Laut Sutresna mrika ka ruangan sareng perawate.
“Pak,
selamat nggih. Anak bapak lanang niki. Lahir sehat tur selamat, punika taler
ibune sehat tur selamat. Durusang yening jagi ngendong, dados sampun mangkin.”
bagia pisan manah ipune, sakadi bagiane duke mireng raos Bidan Kerthi dumun ri
kala maosang kurenan ipune mobot, napi malih mangkin ri sampune embas, wantah
pianak lanang. Matumpuk-tumpuk liange. Punika taler kulawarga sami girang pisan
manahnyane.
“Bli,
tiang ngidih pianake apang adanin Jingga. Wireh ditu di pasisi Sanur tiang
mapinunasan, keto masi mapas sanjane ento warnan langite sedeng mapadu barak
lan kuninge. Sakadi raos Bline ipidan, barak lan kuning dados jingga. Keto masi
pianak iraga jani tuah buah tresnan iraga, bukti satya tur sabar iraga
ngantosang suecan Ida Hyang Parama Kawi.” Kenten pangidih Sutresnine tekening
kurenan ipune.
“Nah
Luh, Bli patuh masi suba makeneh lakar ngadanin pianake Jingga. Apang ada bukti
kenangan iragane ipidan di pasisi Sanur.” Sutresna cumpu tekening raosne
Sutresni. “Keto masi Luh, disubane telu bulan pianake lakar papag Bli aji
guling dadua. Wireh lega pesan keneh Bline jani Luh. Tusing ja Bli dogen, sukat
Luh beling I Bapa masi sayan ngaluungang, nyegerang tur penyakitne sayan ilang.
Ento tuahan ulian cucune jani ne Luh. Ada semangatne I Bapa lakar seger, apang
nyidaang nyingal cucu.”
“Nah
Bli. Ajaka enggal-enggal ngaenang Jingga adi buin.” Sutresni ngebit bangkiang
kurenane. “Aduh... sabar nah Luh.” Kedek ngakak kurenane mirengang raosne
Sutresni.
“Bli
mara tiang inget, nyen ye mulih ngidih daar di jumah raga Bli?” kenten patakene
Sutresni. “Da sengsaya Luh. Bli suba matakon ke balian. I Bapa ka ajak Bli
matakon, anak I Meme budal. Apang lengkap bagia iragane Luh. Nang tolih to
bibih tipisne Jingga, sing mesib ajak I Meme, Luh?” “Saja Bli. Keto masi muane
bunter, mesib sajan ajak I Meme.”
Sebet
lan liange sampun dados paduman ring uripe, tan dados tunas naler tan dados
tulak. Sami mamargi wantah sangkaning karma. Jele melah, rwa bhineda ring
jagate punika sampun pasuecan Ida Hyang Widhi. Punarbhawa wantah dados jalan
nebus sakancan dosa-dosa ring panumadiane dumun. Sang maraga alit wantah sakadi
kertas putih sane kari bersih, alus durung kasuratin antuk karma wesana. Rerama
patut satata urati, ngicen pangajah-ajah nganutin dharma. Rahayu.........
Jingga ring pasisi Sanur.
Langganan:
Postingan (Atom)













































